Ένα τατουάζ που σε εκφράζει πραγματικά συνήθως δεν προκύπτει από μια συλλογή σχεδίων που ξεφυλλίζεις μέχρι να σου αρέσει κάτι οπτικά· προκύπτει όταν ξεκινάς από κάτι που συνέβη πραγματικά στη ζωή σου —μια στιγμή, μια αξία, ένα αντικείμενο, ένα μέρος ή μια σχέση— και το μετατρέπεις σε ένα απλό σχήμα που θα αναγνώριζες ως «εσύ» ακόμη και σε λίγα χρόνια. Οι παρακάτω ασκήσεις σε βοηθούν να κάνεις ακριβώς αυτό, βήμα προς βήμα, προτού σκεφτείς το μέγεθος ή το σημείο του σώματος.
Πέντε σύντομες ασκήσεις, με τη σειρά, σε οδηγούν από μια αόριστη αίσθηση σε ένα συγκεκριμένο μοτίβο που μπορείς να δοκιμάσεις προτού γίνει μόνιμο:
- Ένας χάρτης της ζωής σου αναδεικνύει τρεις έως πέντε στιγμές κατά τις οποίες κάτι όντως άλλαξε, όχι απαραίτητα το πιο εντυπωσιακό γεγονός.
- Ο ελεύθερος συνειρμός λέξεων μετατρέπει μια αφηρημένη αξία, όπως η ισορροπία ή η κατεύθυνση, σε ένα συγκεκριμένο οπτικό σχήμα που μπορείς να σχεδιάσεις.
- Τα αντικείμενα που κρατάς χωρίς πρακτικό λόγο δείχνουν τι έχει πραγματικά σημασία για σένα, πέρα από την αόριστη ταμπέλα του «συναισθηματικού αντικειμένου».
- Τα μέρη που άλλαξαν την οπτική σου μπορούν να γίνουν ένα αφηρημένο σύμβολο αντί για έναν κυριολεκτικό χάρτη, που χάνει το νόημά του αν μετακομίσεις ή αλλάξεις γνώμη.
- Οι σημαντικές σχέσεις μπορούν να αποδοθούν με μια χειρονομία ή ένα κοινό αντικείμενο, όχι απαραίτητα με το πρόσωπο ή τα αρχικά του άλλου ατόμου.
Γιατί ένα προσωπικό σύμβολο αντέχει καλύτερα από μια τάση
Ένα σχέδιο αντιγραμμένο από μια τάση μπορεί να εξακολουθεί να δείχνει ωραίο χρόνια αργότερα, αλλά δεν έχει καμία σχέση με τη δική σου ιστορία, οπότε δεν αποκτά βαθύτερο νόημα με το πέρασμα του χρόνου — παραμένει ακριβώς αυτό που ήταν την ημέρα που το διάλεξες. Οι λόγοι για τους οποίους οι άνθρωποι επιλέγουν να κάνουν τατουάζ ποικίλλουν: καλλιτεχνικοί, αισθητικοί, αναμνηστικοί, πνευματικοί ή σχετικοί με την ένταξη σε μια συγκεκριμένη ομάδα (πηγή: Τατουάζ - Wikipedia), ενώ τα τατουάζ που παραμένουν σημαντικά με το πέρασμα του χρόνου συνδέονται συνήθως με κάτι που έχεις ζήσει εσύ ο ίδιος, όχι με κάτι που είδες σε μια οθόνη. Η θεωρία της αφηγηματικής ταυτότητας εξηγεί εν μέρει γιατί συμβαίνει αυτό: οι άνθρωποι διαμορφώνουν την ταυτότητά τους εντάσσοντας τις εμπειρίες της ζωής τους σε μια συνεκτική προσωπική ιστορία, η οποία αλλάζει και συμπληρώνεται με τον χρόνο (πηγή: Αφηγηματική ταυτότητα - Wikipedia). Με άλλα λόγια, ένα σύμβολο που συνδέεται με τη δική σου ιστορία εξακολουθεί να σημαίνει κάτι, επειδή η ίδια η ιστορία συνεχίζει να υπάρχει, ακόμη κι αν οι λεπτομέρειες γύρω της ξεθωριάζουν.
Σκοπός των παρακάτω ασκήσεων δεν είναι να καταλήξεις σε ένα σχέδιο που δεν έχει κανείς άλλος· είναι να βρεις ένα ή δύο πράγματα από τη ζωή σου που ένα απλό σχήμα μπορεί πραγματικά να αναπαραστήσει. Δεν χρειάζεται να τα καταφέρεις εξίσου καλά και στις πέντε ασκήσεις — αρκεί μία μόνο να αναδείξει κάτι ξεκάθαρο.
Άσκηση 1: ο χάρτης της ζωής σου
Σχεδίασε σε ένα φύλλο χαρτί μια απλή οριζόντια γραμμή, από τη γέννησή σου μέχρι σήμερα, και σημείωσε πάνω της τρία έως πέντε σημεία στα οποία κάτι όντως άλλαξε —μια απόφαση, μια μετακόμιση, μια απώλεια, μια νέα αρχή. Η γραφή σε αναγκάζει να βάλεις σε λέξεις κάτι που διαφορετικά παραμένει μια αόριστη αίσθηση — μόλις προσπαθήσεις να γράψεις μία μόνο πρόταση για μια αλλαγή, παρατηρείς αν την έχεις κατανοήσει πραγματικά ή αν απλώς την ένιωσες φευγαλέα· γι’ αυτό η άσκηση λειτουργεί καλύτερα στο χαρτί παρά μόνο με τη σκέψη. Για κάθε σημείο στον χάρτη, γράψε μία μόνο πρόταση για το τι ακριβώς άλλαξε μετά από εκείνη τη στιγμή, όχι απλώς τι συνέβη. Όταν ξαναδιαβάσεις τις προτάσεις, αναζήτησε ένα θέμα που επαναλαμβάνεται —μια νέα αρχή, μια επιστροφή, μια επιλογή που έκανες για τον εαυτό σου— αντί να επιλέξεις αυτόματα το πιο δραματικό γεγονός της λίστας· συχνά το θέμα που επανέρχεται λέει περισσότερα για το ποιος είσαι από μία μεμονωμένη στιγμή.
Πώς είναι ένας απλός χάρτης στην πράξη
Δεν χρειάζεσαι ένα περίτεχνο σχέδιο: μια ευθεία γραμμή με πέντε σημειωμένα σημεία και μία πρόταση γραμμένη κάτω από το καθένα αρκεί για αυτή την άσκηση. Αν μια συγκεκριμένη λέξη επανέρχεται σε πολλές προτάσεις —για παράδειγμα, «επέλεξα» ή «παραιτήθηκα από»— σημείωσέ την ξεχωριστά· συχνά αποτελεί την πρώτη ύλη από την οποία θα προκύψει αργότερα ένα οπτικό μοτίβο, στο στάδιο της σύνθεσης.
Άσκηση 2: συνειρμός λέξεων
Βάλε ένα χρονόμετρο για δύο ή τρία λεπτά και γράψε χωρίς να σταματήσεις τις λέξεις που περιγράφουν πώς βλέπεις τον εαυτό σου αυτή τη στιγμή, καθώς σου έρχονται στο μυαλό. Έπειτα ομαδοποίησε τις λέξεις σε δύο ή τρία θέματα και κράτησε μόνο εκείνες που εξακολουθούν να σου φαίνονται αληθινές την επόμενη μέρα, αφού περάσει ο αρχικός ενθουσιασμός της άσκησης. Το τελευταίο βήμα είναι να μετατρέψεις το θέμα που επέλεξες σε ένα σχήμα που μπορείς να φανταστείς πάνω στο δέρμα σου: η κατεύθυνση γίνεται εύκολα πυξίδα, η ισορροπία μπορεί να γίνει αστέρι ή μια ευθεία γραμμή στον ορίζοντα, ενώ μια σύνδεση με κάποιον μπορεί να αποδοθεί με δύο απλά σχήματα ενωμένα μεταξύ τους.
Άσκηση 3: αντικείμενα που είχαν σημασία
Σημείωσε δύο ή τρία φυσικά αντικείμενα που θα έπαιρνες μαζί σου σε μια έκτακτη ανάγκη ή που εξακολουθείς να κρατάς χωρίς πρακτικό λόγο —ένα γράμμα, ένα εργαλείο, ένα κειμήλιο-κόσμημα. Για το καθένα, γράψε συγκεκριμένα γιατί έχει σημασία, αντί να αρκεστείς στην αόριστη ταμπέλα «είναι συναισθηματικό»· ο ακριβής λόγος είναι αυτός που αργότερα μετατρέπεται σε σύμβολο, όχι το ίδιο το αντικείμενο. Έπειτα απλοποίησε το αντικείμενο στο περίγραμμά του ή σε μία μόνο χαρακτηριστική λεπτομέρεια — μια πλήρης και λεπτομερής απεικόνιση ενός πραγματικού αντικειμένου συνήθως δείχνει καλύτερα ως φωτογραφία παρά ως μικρό τατουάζ, όπου οι λεπτές γραμμές χάνονται με τον χρόνο.
Άσκηση 4: μέρη που σε διαμόρφωσαν
Σκέψου ένα μέρος που άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο βλέπεις τα πράγματα, όχι απαραίτητα τον τόπο από όπου κατάγεσαι, αλλά ένα μέρος όπου κάτι συγκεκριμένο άλλαξε για σένα. Αναρωτήσου τι αντιπροσωπεύει αυτό το μέρος με μία μόνο λέξη —ελευθερία, καταφύγιο, φιλοδοξία— αντί να προσπαθήσεις να αποδώσεις το ίδιο το μέρος σε ένα σχέδιο. Ένα αφηρημένο εικονίδιο, όπως το περίγραμμα ενός βουνού, μια γραμμή κύματος ή μια ακίδα πυξίδας, παραμένει επίκαιρο για περισσότερο καιρό από έναν κυριολεκτικό χάρτη ή τη σιλουέτα μιας πόλης, που χάνει μέρος του νοήματός της αν μετακομίσεις ή αν αλλάξουν τα συναισθήματά σου για εκείνο το μέρος.
Άσκηση 5: οι άνθρωποι με τους οποίους συνδέεσαι
Ονόμασε τη σχέση (όχι απαραίτητα το άτομο με το όνομά του) που σου έμαθε μια αξία την οποία εξακολουθείς να έχεις μαζί σου —έναν γονιό, έναν στενό φίλο, έναν μέντορα. Αναρωτήσου τι σε έμαθε να κάνεις ή να παρατηρείς αυτή η σχέση και αναζήτησε ένα σύμβολο για το συγκεκριμένο μάθημα, όχι για το πρόσωπο. Μια προστατευτική χειρονομία, ένα κοινό αντικείμενο ή ένα μοτίβο φτιαγμένο από δύο ενωμένα σχήματα μπορεί να αναπαραστήσει έναν δεσμό χωρίς να εξαρτάται από το πρόσωπο ή τα αρχικά κάποιου — λεπτομέρειες που κάποιοι μπορεί να βλέπουν διαφορετικά χρόνια αργότερα.
Από τις ασκήσεις σε ένα απλό μοτίβο
Βάλε τις πέντε υποψήφιες ιδέες τη μία δίπλα στην άλλη και απέκλεισε εκείνες που θα χρειάζονταν εξήγηση ή μια ιστορία ειπωμένη δυνατά για να τις καταλάβει κάποιος άλλος — ένα καλό μοτίβο στέκεται και χωρίς επεξηγηματική λεζάντα. Προτίμησε λίγες καθαρές γραμμές αντί για μια σκηνή γεμάτη λεπτομέρειες, επειδή το σχέδιο πρέπει να λειτουργεί στο πραγματικό μέγεθος ενός τατουάζ και να παραμένει ευδιάκριτο ακόμη κι όταν οι γραμμές μαλακώσουν με τον χρόνο. Αν δύο διαφορετικές ασκήσεις δείχνουν το ίδιο θέμα —για παράδειγμα, η κατεύθυνση προέκυψε τόσο από τον συνειρμό λέξεων όσο και από την άσκηση με τα μέρη— αυτό είναι συνήθως το ισχυρότερο στοιχείο που έχεις, όχι κάτι που πρέπει να επιλύσεις επιλέγοντας μόνο μία από τις δύο εκδοχές.
Τι μπορεί να σου επιβεβαιώσει μια δοκιμή που φοράς — και τι όχι
Αφού καταλήξεις σε ένα μόνο μοτίβο, αξίζει να το δοκιμάσεις προτού το κάνεις μόνιμο, και η προσωρινή ή ημιμόνιμη εκδοχή είναι ακριβώς αυτό που χρειάζεσαι σε αυτό το στάδιο. Φορώντας το για μερικές ημέρες, στις συνηθισμένες σου δραστηριότητες και με διαφορετικά ρούχα, μπορείς να δεις αν εξακολουθεί να σου φαίνεται «δικό σου» πάνω στο δέρμα, όχι μόνο στο σημειωματάριο. Η δοκιμή μπορεί επίσης να σου επιβεβαιώσει αν το μέγεθος και το σημείο που σκέφτηκες ταιριάζουν με τον τρόπο που κινείσαι και ντύνεσαι συνήθως.
Είναι εξίσου σημαντικό να ξέρεις τι δεν μπορεί να σου δείξει η δοκιμή: δεν σου δείχνει πώς θα είναι η συνεδρία για το μόνιμο τατουάζ, πώς θα επουλωθεί το δέρμα ή αν θα εξακολουθείς να νιώθεις το ίδιο για αυτό το μοτίβο σε δέκα χρόνια — αυτά παραμένουν ξεχωριστά ερωτήματα, στα οποία μια προσωρινή εκδοχή δεν είναι σχεδιασμένη να απαντήσει. Αν θέλεις το πλήρες πρωτόκολλο, βήμα προς βήμα, για μια δοκιμή που φοράς, ο ειδικός οδηγός για τη δοκιμή ενός τατουάζ πριν το κάνεις μόνιμο εξηγεί αναλυτικά τη διάρκεια και τον τρόπο παρακολούθησης της αντίδρασης του δέρματος, ενώ το άρθρο για το τι μπορεί και τι δεν μπορεί να επιβεβαιώσει μια προσωρινή δοκιμή εξετάζει αναλυτικά τα όρια της άσκησης, πέρα από το ερώτημα αν το σύμβολο εξακολουθεί να σε εκφράζει. Για συγκεκριμένα στοιχεία σχετικά με το πόσο διαρκεί μια τέτοια δοκιμή, ανάλογα με τον τύπο μελανιού που χρησιμοποιείται, το άρθρο για τη διάρκεια ενός ημιμόνιμου τατουάζ εξετάζει ακριβώς αυτές τις λεπτομέρειες.
Μόλις ένα μοτίβο ξεχωρίσει καθαρά από τα υπόλοιπα, το να φορέσεις μια ημιμόνιμη εκδοχή για μία ή δύο εβδομάδες σε συνηθισμένες συνθήκες είναι ένα ειλικρινές βήμα πριν από την τελική απόφαση. Αν θέλεις να δεις μερικές αφετηρίες που ταιριάζουν με τα θέματα που προέκυψαν από τις ασκήσεις σου, η συλλογή συμβόλων και ρήσεων είναι ένα καλό σημείο για να ξεκινήσεις. Για μια ευρύτερη εικόνα όλων όσων αξίζει να λάβεις υπόψη πριν από ένα μόνιμο τατουάζ, πέρα από την επιλογή του συμβόλου, ο γενικός οδηγός για όσα πρέπει να γνωρίζεις πριν από ένα μόνιμο τατουάζ συμπληρώνει τα επόμενα βήματα.
