Ένα τατουάζ δείχνει «σωστό» πάνω στο σώμα όταν ακολουθεί τη φυσική κατεύθυνση της περιοχής όπου εφαρμόζεται, έχει προσανατολισμό που ταιριάζει στο σχήμα της και είναι κεντραρισμένο σε ένα πραγματικό ανατομικό σημείο αναφοράς, ώστε να δείχνει οπτικά αρμονικό τόσο σε ηρεμία όσο και σε κίνηση. Ο φόβος μήπως ένα τατουάζ βγει στραβό σχετίζεται σχεδόν πάντα με ένα από αυτά τα στοιχεία και όχι με την ποιότητα του ίδιου του σχεδίου, ενώ η κατανόησή τους σε βοηθά να πάρεις μια απόφαση για τη θέση του που δεν θα μετανιώσεις όταν το τατουάζ γίνει μόνιμο.
- Το σώμα έχει φυσικές γραμμές που καθορίζονται από τα οστά, τους μύες και τις αρθρώσεις, και ένα σχέδιο δείχνει σωστό όταν τις ακολουθεί, όχι όταν τις αγνοεί.
- Ο κάθετος προσανατολισμός ταιριάζει συνήθως σε επιμήκεις περιοχές, όπως ο πήχης, η γάμπα ή το μπράτσο, ενώ ο οριζόντιος ή ελαφρώς λοξός προσανατολισμός ταιριάζει σε πλατιές και καμπύλες περιοχές, όπως τα πλευρά, το στήθος ή η ωμοπλάτη.
- Το κεντράρισμα ελέγχεται με βάση σταθερά ανατομικά σημεία αναφοράς, όπως η σπονδυλική στήλη, το οστό του καρπού ή η επιγονατίδα, και όχι μόνο με μια γενική ματιά στον καθρέφτη.
- Το δέρμα κινείται μαζί με τον μυ από κάτω, γι’ αυτό ένα σχέδιο μπορεί να δείχνει διαφορετικό σε χαλαρό μπράτσο απ’ ό,τι σε σφιγμένο μπράτσο.
Γιατί έχει σημασία η «ροή» ενός τατουάζ πάνω στο σώμα
Το σώμα δεν είναι ένα φύλλο χαρτί: έχει οστά που δίνουν έναν μακρύ άξονα στα άκρα, μύες που στρογγυλεύουν και επιμηκύνονται με την κίνηση και αρθρώσεις που αλλάζουν τη γωνία του δέρματος από τη μια στιγμή στην άλλη. Ένα σχέδιο που φαίνεται ίσιο σε ένα επίπεδο σκίτσο μπορεί τελικά να δείχνει παράταιρο πάνω στο δέρμα ακριβώς επειδή αγνοεί αυτές τις γραμμές, όχι επειδή υπάρχει κάποιο πρόβλημα με το ίδιο το σχέδιο.
Οι περισσότεροι φόβοι για ένα στραβό τατουάζ δεν σχετίζονται με την ίδια τη συμμετρία του σχεδίου, αλλά με την ευθυγράμμισή του ως προς τα σημεία αναφοράς του σώματος. Ένα μοντέλο απόλυτα συμμετρικό στο χαρτί μπορεί να δείχνει αφύσικο αν τοποθετηθεί κάθετα προς τη φυσική κατεύθυνση ενός μπράτσου, ενώ ένα ελαφρώς ασύμμετρο μοντέλο μπορεί να δείχνει όμορφο ακριβώς επειδή ακολουθεί αυτή την κατεύθυνση.
Η επιλογή της ροής έχει μεγαλύτερη σημασία στο πρώτο μόνιμο τατουάζ, όπου η θέση του δεν μπορεί να αλλάξει αργότερα χωρίς επιπλέον παρέμβαση. Αν θέλεις να μάθεις και τις γενικές αρχές για την επιλογή σχεδίου και της κατάλληλης περιοχής για αρχή, ο οδηγός της InkLabs για το πρώτο τατουάζ τις καλύπτει αναλυτικά· εδώ εστιάζουμε αποκλειστικά στην ανατομία, τον προσανατολισμό και την κίνηση.
Κάθετα ή οριζόντια: πώς επιλέγεις τον κατάλληλο προσανατολισμό για κάθε περιοχή
Ο προσανατολισμός ενός σχεδίου εξαρτάται από το σχήμα της περιοχής όπου θα το εφαρμόσεις και όχι από κάποιον σταθερό κανόνα που ισχύει για όλο το σώμα. Ο βασικός κανόνας είναι απλός: μια μακριά και στενή περιοχή συνήθως χρειάζεται ένα σχέδιο που ακολουθεί το μήκος της, ενώ μια πλατιά και καμπύλη περιοχή χρειάζεται ένα σχέδιο που ακολουθεί την καμπύλη της και όχι τον άξονα ενός κοντινού οστού.
Περιοχές όπου ο κάθετος προσανατολισμός δείχνει φυσικός
Ο πήχης, η γάμπα και το πάνω μέρος του μπράτσου έχουν έναν μακρύ άξονα που καθορίζεται από το οστό από κάτω, και ένα επιμήκες σχέδιο με κάθετο προσανατολισμό ακολουθεί φυσικά αυτόν τον άξονα. Το μοντέλο Heartbeat, που συνδυάζει μια καρδιά με μια συνεχή γραμμή παλμού, είναι ένα παράδειγμα επιμήκους σχεδίου που ταιριάζει οπτικά με την κατεύθυνση του πήχη ή του καρπού, αντί να διασχίζει την περιοχή εγκάρσια.
Περιοχές όπου ο οριζόντιος προσανατολισμός έχει νόημα
Τα πλευρά, το στήθος και η ωμοπλάτη ακολουθούν τις οριζόντιες ή ελαφρώς διαγώνιες γραμμές που σχηματίζουν τα πλευρά και η κλείδα, και ένα πλατύ, οριζόντιο ή λοξό σχέδιο ακολουθεί αυτή τη δομή καλύτερα από ένα κάθετο σχέδιο που θα την έκοβε κάθετα. Σε μικρές περιοχές, όπως ο καρπός ή ο αστράγαλος, το πραγματικό σχήμα του μοτίβου —μια λεπτή γραμμή, ένα στρογγυλό σύμβολο, μια σύντομη λέξη— έχει μεγαλύτερη σημασία από τον γενικό κανόνα για την περιοχή, γι’ αυτό αξίζει να το αξιολογείς κατά περίπτωση.
Αν το σχέδιο που επέλεξες είναι κείμενο ή επιγραφή, ο προσανατολισμός εξαρτάται επιπλέον και από την κατεύθυνση προς την οποία θέλεις να διαβάζεται· αυτό είναι ένα ξεχωριστό θέμα, αφιερωμένο αποκλειστικά στον προσανατολισμό και την κατεύθυνση ανάγνωσης των τατουάζ με γραφή.
Κεντράρισμα του σχεδίου: πώς να αποφύγεις ένα τατουάζ που δείχνει παράταιρο
Το κεντράρισμα ενός τατουάζ δεν γίνεται με μια γενική ματιά στον καθρέφτη, αλλά σε σχέση με ένα σταθερό ανατομικό σημείο αναφοράς που αναγνωρίζεται εύκολα και δύσκολα συγχέεται με κάτι άλλο. Η σπονδυλική στήλη, το οστό που προεξέχει στον καρπό ή η επιγονατίδα είναι πιο αξιόπιστα σημεία αναφοράς από μια γρήγορη οπτική εκτίμηση, επειδή παραμένουν στην ίδια θέση ανεξάρτητα από τη γωνία από την οποία κοιτάζεις.
Αυτά τα σημεία αναφοράς έχουν σημασία επειδή το δέρμα δεν είναι επίπεδη επιφάνεια: τεντώνεται διαφορετικά σε καμπύλες περιοχές, όπως τα πλευρά ή η ωμοπλάτη, οπότε ένα σχέδιο που φαίνεται κεντραρισμένο όταν στέκεσαι ακίνητος μπροστά στον καθρέφτη μπορεί να δείχνει ελαφρώς παράταιρο μόλις κινηθεί το χέρι ή το πόδι. Ένα μοντέλο με ακτινωτή δομή και σαφές κεντρικό σημείο, όπως η Πυξίδα, το δείχνει ξεκάθαρα: το κέντρο του μοντέλου πρέπει να συμπίπτει ακριβώς με το σημείο αναφοράς που έχεις επιλέξει, διαφορετικά ολόκληρη η σύνθεση μοιάζει γερμένη.
Ο πιο απλός έλεγχος είναι να κοιτάξεις την περιοχή από διάφορες γωνίες και με το σώμα σε διαφορετικές στάσεις, όρθιος, καθιστός ή με το χέρι σηκωμένο, προτού θεωρήσεις οριστικό το κεντράρισμα. Αυτό που φαίνεται κεντραρισμένο σε μία χαλαρή στάση μπορεί να δείχνει διαφορετικό μόλις αλλάξεις στάση, και αυτό έχει μεγαλύτερη σημασία από έναν γρήγορο έλεγχο στον καθρέφτη.
Πώς η κίνηση του σώματος αλλάζει την όψη ενός τατουάζ
Το σχήμα ενός τατουάζ παραμένει σταθερό, όμως το δέρμα πάνω από έναν μυ δεν είναι σταθερό: τεντώνεται όταν ο μυς σφίγγει και επανέρχεται όταν χαλαρώνει. Το ίδιο σχέδιο μπορεί να δείχνει ελαφρώς διαφορετικό ανάλογα με την κατάσταση του μυός από κάτω, όχι επειδή αλλάζει το σχέδιο, αλλά επειδή αλλάζει η επιφάνεια στην οποία εφαρμόζεται.
Η διαφορά ανάμεσα σε χαλαρό και σφιγμένο μπράτσο
Στον δικέφαλο ή στη γάμπα, όταν ο μυς σφίγγει, το δέρμα τεντώνεται και μπορεί να επιμηκύνει ελαφρώς τις γραμμές ενός σχεδίου, ενώ σε ηρεμία οι ίδιες γραμμές επανέρχονται σε πιο συμπαγές σχήμα. Η διαφορά φαίνεται περισσότερο σε σχέδια με μακριές, συνεχόμενες γραμμές, όπως η γραμμή παλμού του σχεδίου Heartbeat, όπου μια μικρή αλλαγή στην τάση του δέρματος γίνεται αμέσως ορατή στο φαινομενικό μήκος της γραμμής.
Σημεία με πτυχές κίνησης που αξίζει να προσέξεις
Η εσωτερική πλευρά του αγκώνα, ο καρπός και το πίσω μέρος του γονάτου έχουν φυσικές πτυχές που εμφανίζονται ακριβώς στο σημείο της κάμψης, και ένα σχέδιο τοποθετημένο ακριβώς πάνω σε αυτή τη γραμμή πτυχής μπορεί να φαίνεται οπτικά κομμένο όταν λυγίζει η άρθρωση. Η στάση του σώματος αλλάζει επίσης την τάση του δέρματος σε πιο πλατιές περιοχές, όπως τα πλευρά ή η κοιλιά, όπου ένα εκτεταμένο οριζόντιο σχέδιο μπορεί να δείχνει ελαφρώς διαφορετικό όταν στέκεσαι όρθιος απ’ ό,τι όταν κάθεσαι.
Τι μπορεί να σου δείξει ένα ημιμόνιμο τατουάζ για τη θέση — και τι όχι
Μια ημιμόνιμη δοκιμή που θα φορέσεις για μερικές ημέρες σού δείχνει ακριβώς το μέγεθος που επέλεξες, τον προσανατολισμό στην αντίστοιχη περιοχή και τον τρόπο με τον οποίο φαίνεται το σχέδιο στη διάρκεια των συνηθισμένων κινήσεων της ημέρας, από το λυγισμένο χέρι μέχρι μια παρατεταμένη συνεδρία στο γραφείο. Το μοντέλο Heartbeat, για παράδειγμα, έχει διαστάσεις 5,5 x 5,5 cm και διάρκεια 10-15 ημερών, ενώ είναι ανθεκτικό στο νερό, και η Πυξίδα, στην προσωρινή εκδοχή της, έχει διαστάσεις 11 x 18 cm και διαρκεί έως 15 ημέρες — αρκετό διάστημα για να παρατηρήσεις τον προσανατολισμό που επέλεξες στις συνηθισμένες δραστηριότητές σου, όχι μόνο την πρώτη ώρα μετά την εφαρμογή.
Η ακριβής διάρκεια ποικίλλει ανάλογα με την περιοχή εφαρμογής, την ενυδάτωση του δέρματος και τις καθημερινές δραστηριότητες, όπως αναφέρεται στις σελίδες προϊόντων της InkLabs. Μια περιοχή που εκτίθεται συχνά σε τριβή ή νερό μπορεί να διατηρήσει το σχέδιο για κάπως μικρότερο διάστημα από μια πιο προστατευμένη περιοχή, ανεξάρτητα από τον προσανατολισμό που επέλεξες.
Αυτό που δεν μπορεί να επιβεβαιώσει η δοκιμή είναι τις λεπτές προσαρμογές που κάνει ένας tattoo artist τη στιγμή της εφαρμογής ενός μόνιμου σχεδίου, προσαρμόζοντας με ακρίβεια το περίγραμμα στην πραγματική καμπύλη του δέρματός σου εκείνη την ημέρα. Η δοκιμή σού δείχνει το σχέδιο, το μέγεθος, τον προσανατολισμό και τη συμπεριφορά του στην κίνηση· η επούλωση, οι πιθανές αντιδράσεις του δέρματος ή ο ακριβής τρόπος με τον οποίο ξεθωριάζει ένα μόνιμο τατουάζ είναι ξεχωριστά θέματα, τα οποία συζητάς με τον tattoo artist στη συμβουλευτική συνάντηση.
Αυτή η διάκριση έχει ιδιαίτερη σημασία αν αυτό είναι το πρώτο σου μόνιμο τατουάζ και αναζητάς μια ρεαλιστική βάση για να αποφασίσεις, όχι μια ακριβή υπόσχεση για το τελικό αποτέλεσμα. Για μια πλήρη εικόνα όσων μπορεί και όσων δεν μπορεί να δείξει γενικά, μια ημιμόνιμη δοκιμή πριν από ένα μόνιμο τατουάζ παρουσιάζεται αναλυτικά σε ξεχωριστό άρθρο.
Επόμενο βήμα: δοκίμασε τον προσανατολισμό απευθείας στο σώμα σου
Με λίγα λόγια, μια τοποθέτηση που δείχνει όμορφη ακολουθεί τη φυσική κατεύθυνση της περιοχής, επιλέγει προσανατολισμό που ταιριάζει στο σχήμα του μοτίβου, κεντράρεται σε ένα σταθερό ανατομικό σημείο αναφοράς και παραμένει αρμονική και όταν κινείται το σώμα, όχι μόνο σε ηρεμία. Αυτοί οι έλεγχοι είναι χρήσιμοι ανεξάρτητα από το σχέδιο που θα επιλέξεις, από μια λεπτή γραμμή μέχρι ένα πιο σύνθετο μοτίβο, όπως η Πυξίδα ή το Heartbeat.
Ο πιο απλός τρόπος να αποφασίσεις είναι να συγκρίνεις απευθείας πάνω στο σώμα σου μια κάθετη και μια οριζόντια εκδοχή του ίδιου τύπου μοτίβου, φορώντας τη για μερικές ημέρες ως ημιμόνιμη δοκιμή, πριν πας στον tattoo artist με οριστική απόφαση. Μπορείς να περιηγηθείς στα σχέδια που είναι οργανωμένα ανά σημείο του σώματος για να βρεις επιλογές που ταιριάζουν ακριβώς στην περιοχή που σκέφτεσαι, ενώ αν θέλεις να αποφασίσεις ταυτόχρονα και για το μέγεθος, ο οδηγός επιλογής μεγέθους εξετάζει ξεχωριστά αυτό το θέμα.
Αν δεν έχεις αποφασίσει ούτε ανάμεσα στην αριστερή και τη δεξιά πλευρά του σώματος για την ίδια περιοχή, αυτή η απόφαση συζητιέται ξεχωριστά, ως δεύτερος παράγοντας τοποθέτησης πέρα από τον προσανατολισμό και το κεντράρισμα.
