Ένα ελληνικό τατουάζ βασίζεται σε ένα συγκεκριμένο σύνολο μορφών και μοτίβων της αρχαιότητας: στους θεούς του Ολύμπου, όπως η Αθηνά, ο Δίας ή ο Ποσειδώνας, σε μυθικά πλάσματα, όπως η Λερναία Ύδρα ή οι Σειρήνες, σε διακοσμητικά μοτίβα, όπως ο μαίανδρος και το στεφάνι δάφνης, καθώς και στους τρεις ρυθμούς κιόνων (δωρικό, ιωνικό, κορινθιακό) που κληρονομήσαμε από την ελληνική αρχιτεκτονική. Κάθε σύμβολο έχει διαφορετικό νόημα και αναγνωρίζεται από συγκεκριμένα γνωρίσματα, κάτι που έχει σημασία πριν επιλέξετε ένα σχέδιο αντί για κάποιο άλλο.
- Κάθε θεός αναγνωρίζεται από τα γνωρίσματά του : η κουκουβάγια και η αιγίδα για την Αθηνά, ο κεραυνός και ο αετός για τον Δία, η τρίαινα και το άλογο για τον Ποσειδώνα.
- Τα μυθικά πλάσματα προσφέρονται για ένα μεμονωμένο σχέδιο : η Λερναία Ύδρα, για παράδειγμα, υπάρχει ήδη ως σχέδιο στον κατάλογο και σας επιτρέπει να τη δοκιμάσετε στην πράξη πριν πάρετε οποιαδήποτε οριστική απόφαση.
- Ο μαίανδρος και το στεφάνι δάφνης ταιριάζουν σε όποιον θέλει ένα ελληνικό σύμβολο χωρίς μορφή, κάτι χρήσιμο για ένα πιο διακριτικό ή πιο γραμμικό τατουάζ.
- Η στατουάρ ή γραμμική απόδοση, καθώς και το σημείο του σώματος που θα επιλέξετε, εξαρτώνται κυρίως από την πολυπλοκότητα του μοτίβου και όχι από κάποιον γενικό κανόνα.
Αθηνά: σοφία, κουκουβάγια και αιγίδα
Η Αθηνά αναγνωρίζεται πρώτα απ’ όλα από την κουκουβάγια που τη συνοδεύει, παραδοσιακό σύμβολο σοφίας. Φορά επίσης την αιγίδα, έναν μανδύα με περίγραμμα από φίδια, που στο κέντρο του έχει το πρόσωπο της Γοργόνας Μέδουσας. Αυτή η λεπτομέρεια αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο διαβάζεται το μοτίβο, καθώς συνδέει τη θεά με μια φοβερή μορφή προστασίας και όχι μόνο με τη σοφία. Η ελιά, που σύμφωνα με τον μύθο φύτρωσε χάρη σε εκείνη, συμπληρώνει συχνά τη σύνθεση, όπως και το κράνος και το δόρυ, που θυμίζουν τον ρόλο της ως θεάς του στρατηγικού πολέμου και όχι της ωμής βίας. Ένα τατουάζ που περιλαμβάνει μόνο ένα από αυτά τα γνωρίσματα, για παράδειγμα μόνο την κουκουβάγια, παραμένει αναγνωρίσιμο ως αναφορά στην Αθηνά για όποιον γνωρίζει τον μύθο, ενώ μια σύνθεση με περισσότερα γνωρίσματα αφηγείται μια πιο ολοκληρωμένη ιστορία, αλλά απαιτεί περισσότερο χώρο στο δέρμα.
Δίας και Ποσειδώνας: ουρανός και θάλασσα
Ο Δίας και ο Ποσειδώνας συγχέονται εύκολα σε ένα σχέδιο που δεν βασίζεται σε σωστή γνώση του μύθου, ενώ τα αντίστοιχα γνωρίσματά τους τούς ξεχωρίζουν καθαρά.
Δίας: κεραυνός και αετός
Ο Δίας κυριαρχεί στον ουρανό και στην τάξη του κόσμου ως βασιλιάς των θεών του Ολύμπου, ενώ το πιο αναγνωρίσιμο γνώρισμά του παραμένει ο σχηματοποιημένος κεραυνός, που συχνά απεικονίζεται ως δέσμη γραμμών σε ζιγκ ζαγκ. Ο αετός που τον συνοδεύει ενισχύει αυτή την εξουσία, όπως και η βελανιδιά, το δέντρο που ήταν αφιερωμένο σε εκείνον, καθώς και το στεφάνι ελιάς, που παραπέμπει στην κυριαρχία του και όχι σε αθλητική νίκη. Ένα τατουάζ με επίκεντρο μόνο τον κεραυνό λειτουργεί ως σύμβολο δύναμης και αποφασιστικότητας, χωρίς να είναι απαραίτητο να απεικονίζεται ο ίδιος ο Δίας για να παραμένει σαφής η αναφορά.
Ποσειδώνας: τρίαινα και άλογο
Ο Ποσειδώνας αναγνωρίζεται από την τρίαινα, το σχεδόν πάντοτε παρόν γνώρισμά του, την οποία χρησιμοποιεί για να σηκώνει καταιγίδες ή να σχίζει τη γη κατά τους σεισμούς που του αποδίδονται στους μύθους. Τα ιερά ζώα του —το άλογο, ο ταύρος, το δελφίνι και ο ιππόκαμπος, το μυθικό πλάσμα της θάλασσας που είναι μισό άλογο και μισό ψάρι— προσφέρουν χρήσιμες εικαστικές εναλλακτικές σε όποιον θέλει να παραπέμψει στον Ποσειδώνα χωρίς να χρησιμοποιήσει την τρίαινα, που έχει ήδη διαδοθεί ευρέως. Στο δέρμα, η διαφορά ανάμεσα στους δύο θεούς έγκειται κυρίως σε αυτά τα αντικείμενα: ένας κεραυνός σε ζιγκ ζαγκ παραπέμπει στον Δία, μια τρίαινα με τρεις αιχμές στον Ποσειδώνα, ενώ η επιλογή του ζώου που τους συνοδεύει —αετός αντί για άλογο ή δελφίνι— επιβεβαιώνει ποιος από τους δύο απεικονίζεται.
Μυθικά πλάσματα: η Ύδρα, οι Σειρήνες, οι Ερινύες
Πέρα από τους θεούς, αρκετά πλάσματα της ελληνικής μυθολογίας προσφέρονται για ένα αυτόνομο τατουάζ, χωρίς να χρειάζεται να απεικονίζεται ολόκληρη θεότητα για να διατηρεί το μοτίβο το νόημά του.
Η Λερναία Ύδρα
Η Λερναία Ύδρα είναι ένα υδρόβιο φίδι με πολλά κεφάλια, και η ιδιαιτερότητά της στη μυθολογία είναι η ικανότητά της να αναγεννάται: για κάθε κεφάλι που κοβόταν, φύτρωναν δύο, πράγμα που έκανε αδύνατο να κερδηθεί η μάχη με τη δύναμη και μόνο. Ο Ηρακλής, κατά τον δεύτερο από τους δώδεκα άθλους του, κατάφερε να την νικήσει μόνο με τη βοήθεια του ανιψιού του Ιόλαου, ο οποίος έκαιγε κάθε λαιμό με πυρσό μόλις έπεφτε ένα κεφάλι, εμποδίζοντας έτσι την αναγέννησή του. Το μοτίβο εντυπωσιάζει με όσα αφηγείται: μια δύναμη που αντιστέκεται στην ωμή ισχύ, την ανάγκη για πανουργία όσο και για θάρρος, και μια μορφή αναγέννησης που δεν αποτελεί αυτοσκοπό, αλλά ένα πρόβλημα που πρέπει να λυθεί με διαφορετικό τρόπο.
Οι Σειρήνες, από γυναίκες-πουλιά σε γοργόνες
Στη σύγχρονη φαντασία, οι Σειρήνες συνδέονται με ουρά ψαριού, όμως οι αρχαιότερες ελληνικές πηγές τις απεικονίζουν ως γυναίκες-πουλιά, με σώμα πουλιού και κεφάλι γυναίκας. Η απεικόνισή τους ως γυναίκες με ουρά ψαριού εμφανίζεται πολύ αργότερα, από τον πρώιμο Μεσαίωνα. Αυτό που έχουν κοινό και οι δύο εκδοχές παραμένει το βασικό στοιχείο του μύθου: στην Οδύσσεια, το τραγούδι τους παρασύρει τους ναυτικούς προς τους υφάλους και ο Οδυσσέας προστατεύεται από αυτό μόνο βάζοντας κερί στα αυτιά του πληρώματός του και δένοντας τον εαυτό του στο κατάρτι του πλοίου, ώστε να μπορεί να το ακούσει χωρίς να υποκύψει στο κάλεσμά του. Ένα τατουάζ Γοργόνας με σύγχρονο σχέδιο, όπως αυτό που απεικονίζεται παρακάτω, αποδίδει τη μεταγενέστερη εκδοχή του μύθου: όποιος δίνει σημασία στην ακρίβεια της μυθολογίας, καλό είναι να θυμάται ότι αυτή η εικόνα αποτελεί εξέλιξη του χαρακτήρα και όχι την αρχική του μορφή.
Οι Ερινύες, φύλακες της δικαιοσύνης
Οι Ερινύες, ή Furies, είναι τρεις θεότητες της εκδίκησης: η Αληκτώ, η Μέγαιρα και η Τισιφόνη, οι οποίες, σύμφωνα με τον Ησίοδο, γεννήθηκαν από το αίμα που χύθηκε κατά τον ευνουχισμό του Ουρανού. Ο μυθολογικός τους ρόλος είναι να τιμωρούν συγκεκριμένα παραπτώματα: τον φόνο, ιδίως μέσα στην ίδια οικογένεια, την επιορκία και την ασέβεια προς έναν γονέα. Ένα μοτίβο που παραπέμπει σε εκείνες εκφράζει, επομένως, λιγότερο μια διακοσμητική αισθητική και περισσότερο την ιδέα της αδυσώπητης δικαιοσύνης, κάτι που το καθιστά κατάλληλη επιλογή για όποιον αναζητά ένα ελληνικό σύμβολο με βαρύ νόημα και όχι απλώς μια μυθολογική μορφή ανάμεσα σε πολλές.
Ο μαίανδρος και το στεφάνι δάφνης: μοτίβα χωρίς μορφές
Για όποιον προτιμά ένα αναγνωρίσιμο ελληνικό σύμβολο χωρίς να κάνει τατουάζ κάποιο πρόσωπο ή μυθολογική μορφή, δύο διακοσμητικά μοτίβα εξυπηρετούν αυτόν τον σκοπό. Ο μαίανδρος, που αποκαλείται επίσης ελληνικό κλειδί, είναι ένα περίγραμμα από συνεχή γραμμή που σχηματίζει ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο με ορθές γωνίες. Διακοσμούσε ήδη κεραμικά, αρχιτεκτονικά έργα και τις παρυφές των ενδυμάτων των Ελλήνων από τη γεωμετρική εποχή, ενώ η ονομασία του παραπέμπει στον ποταμό Μαίανδρο της Μικράς Ασίας, οι ελικοειδείς καμπές του οποίου ενέπνευσαν το σχέδιο. Η κανονική γεωμετρία του προσφέρεται ιδιαίτερα για λεπτή γραμμική απόδοση, ως βραχιόλι ή ως περίγραμμα κατά μήκος ενός άκρου.
Το στεφάνι δάφνης παραπέμπει στον μύθο του Απόλλωνα και της Δάφνης, η οποία μεταμορφώθηκε σε δέντρο δάφνης για να ξεφύγει από τον θεό, και στη συνέχεια απονεμόταν στους νικητές των Πυθικών Αγώνων προς τιμήν του Απόλλωνα. Το μοτίβο, λοιπόν, συνδέεται με την ιδέα της νίκης και της αναγνώρισης, κάτι που το διαφοροποιεί, για παράδειγμα, από το δόρυ ή το κράνος που συνδέονται με την Αθηνά.
Οι ελληνικοί κίονες: δωρικός, ιωνικός, κορινθιακός
Οι τρεις ελληνικοί αρχιτεκτονικοί ρυθμοί διακρίνονται κυρίως από το κιονόκρανό τους, γεγονός που αποτελεί ένα απλό σημείο αναφοράς για να επιλέξετε ανάμεσα σε διαφορετικά σχέδια κιόνων. Ο δωρικός ρυθμός έχει απλό κιονόκρανο, έναν λιτό δακτύλιο που καταλήγει σε κυρτό μαξιλαροειδές μέλος, πάνω σε έναν στιβαρό κίονα χωρίς βάση: είναι ο πιο λιτός από τους τρεις ρυθμούς. Ο ιωνικός ρυθμός αναγνωρίζεται από τις έλικες του, δύο σπειροειδή τυλίγματα σε κάθε πλευρά του κιονόκρανου, πάνω σε κίονα πιο λεπτό από τον δωρικό. Ο κορινθιακός ρυθμός, ο πιο περίτεχνος από τους τρεις, έχει κιονόκρανο καλυμμένο με επάλληλα φύλλα άκανθας. Σε ένα τατουάζ, αυτή η διαβάθμιση αντιστοιχεί άμεσα στην πολυπλοκότητα των γραμμών: ο δωρικός ταιριάζει σε ένα απλό και στιβαρό σχέδιο, ενώ ο κορινθιακός απαιτεί περισσότερη λεπτομέρεια και, επομένως, περισσότερο χώρο για να παραμείνει ευδιάκριτος πάνω στο δέρμα.
Στατουάρ ή γραμμικό στιλ, και πού να το τοποθετήσετε
Τα ίδια σύμβολα μπορούν να αποδοθούν με δύο πολύ διαφορετικούς τρόπους, και αυτή η επιλογή έχει εξίσου μεγάλη σημασία με την επιλογή του ίδιου του συμβόλου. Η στατουάρ απόδοση δουλεύει με τις σκιές και δημιουργεί μαρμάρινη ή γλυπτική όψη, κάτι που ταιριάζει σε μια λεπτομερή μορφή ή προτομή, όπως η Αθηνά με την αιγίδα της, ή σε μια ολοκληρωμένη σκηνή γύρω από την Ύδρα. Η γραμμική απόδοση, με λεπτή και συνεχή γραμμή, ταιριάζει περισσότερο σε ένα γεωμετρικό μοτίβο όπως ο μαίανδρος, σε ένα προφίλ ή σε μια απλή σιλουέτα, και είναι πιο διακριτική σε ένα μικρό σημείο.
Το σημείο τοποθέτησης ακολουθεί την ίδια λογική με το στιλ που επιλέξατε. Μια λεπτομερής σκηνή σε στατουάρ απόδοση χρειάζεται μεγαλύτερη επιφάνεια για να παραμείνει ευδιάκριτη, κάτι που στρέφει την επιλογή προς τον πήχη ή τη γάμπα. Αντίθετα, ένα γραμμικό μοτίβο, όπως ένα τμήμα μαιάνδρου, ταιριάζει σε μικρό χώρο, όπως ο καρπός ή ο αυχένας, χωρίς να χάνει την ευκρίνειά του. Πριν οριστικοποιήσετε το μέγεθος και το σημείο τοποθέτησης, δοκιμάζοντας το μοτίβο σε προσωρινή μορφή μπορείτε να κρίνετε την πραγματική του κλίμακα στο δικό σας δέρμα και να προσαρμόσετε τη θέση του· οι διαφορές ανάμεσα σε μια προσωρινή δοκιμή και ένα μόνιμο τατουάζ βοηθούν να οργανώσετε αυτό το στάδιο.
Η επιλογή ενός ελληνικού τατουάζ σημαίνει, λοιπόν, ότι πρώτα επιλέγετε ένα συγκεκριμένο σύμβολο —θεό, πλάσμα ή διακοσμητικό μοτίβο— και έπειτα μια απόδοση κατάλληλη για την πολυπλοκότητά του. Για ένα μυθικό πλάσμα, όπως το σχέδιο Hydra ή το σχέδιο Γοργόνα, μια προσωρινή δοκιμή επιτρέπει να ελέγξετε το μέγεθος και τη θέση πριν εξετάσετε το ενδεχόμενο ενός μόνιμου σχεδίου, ενώ η συλλογή Φαντασία και Μυθολογία συγκεντρώνει και άλλα μυθολογικά σχέδια του καταλόγου για να συγκρίνετε τις επιλογές. Για μη ελληνικά πλάσματα, όπως οι δράκοι ή η Μέδουσα, η επισκόπηση της φαντασίας και της μυθολογίας καλύπτει ένα ευρύτερο πεδίο, ενώ ένα άρθρο αφιερωμένο στα σύμβολα των Βίκινγκ και ένα άλλο για το tribal στιλ αφορούν διαφορετικούς πολιτισμικούς κόσμους της ίδιας ενότητας. Για όποιον στη συνέχεια σκέφτεται να κάνει μόνιμο τατουάζ με βάση ένα ελληνικό σχέδιο που έχει επιλέξει, ο οδηγός για το πρώτο τατουάζ και ο οδηγός για τα ημιμόνιμα τατουάζ αναλύουν τα επόμενα βήματα.
