Το τατουάζ σε στυλ sketch διαφέρει από άλλα εικονογραφικά σχέδια επειδή ο καλλιτέχνης αφήνει σκόπιμα ορατές τις γραμμές κατασκευής και το ανοιχτό διαγράμμισμα, αντί να τα εξομαλύνει. Έτσι, το μοτίβο μοιάζει σαν να αποτυπώθηκε την ώρα που σχεδιαζόταν και όχι σαν ολοκληρωμένη εικονογράφηση. Αυτό το άρθρο εξηγεί ακριβώς πώς διαφέρει αυτή η αισθητική από το εικονογραφικό στυλ και τη λεπτή γραμμή, ποια μοτίβα αναδεικνύουν καλύτερα αυτή την υφή και πώς να ελέγξεις αν το πυκνό διαγράμμισμα θα παραμείνει ευδιάκριτο στο πραγματικό μέγεθος και στο σημείο του σώματος που έχεις επιλέξει, προτού θεωρήσεις την επιλογή οριστική.
- Το στυλ sketch βασίζεται σε ορατές γραμμές κατασκευής και ανοιχτό διαγράμμισμα, όχι σε ομαλή, ομοιόμορφη σκίαση.
- Διαφέρει από το εικονογραφικό στυλ επειδή δεν έχει ένα τελικό, καθαρό περίγραμμα· από τη λεπτή γραμμή διαφέρει επειδή περιλαμβάνει διαγράμμισμα, ενώ το fine line βασίζεται σε μία συνεχή γραμμή.
- Τα μοτίβα με πυκνότερο διαγράμμισμα, όπως τα γραμμικά πορτρέτα, τα ζώα σε κίνηση ή τα συμβολικά αντικείμενα, χρειάζονται αρκετό χώρο, ώστε οι γραμμές να μη συγχωνεύονται.
- Αξίζει να ελέγξεις το πραγματικό μέγεθος και την ευκρίνεια της υφής με μια προσωρινή εκτύπωση στην κλίμακα που προορίζεται, σε φυσικό φως και ενώ κινείς κανονικά το αντίστοιχο σημείο του σώματος.
Τι ακριβώς σημαίνει το στυλ sketch στα τατουάζ
Το sketch είναι ένα στυλ στο οποίο οι γραμμές κατασκευής παραμένουν ορατές και μερικές φορές διασταυρώνονται, αντί να ενώνονται ομαλά σε ένα καθαρό περίγραμμα. Ο καλλιτέχνης αφήνει ορατά τα ίχνη της ίδιας της διαδικασίας σχεδίασης: τις αρχικές γραμμές που υποδεικνύουν το σχήμα, τις διορθώσεις στην κατεύθυνση και τις μικρές αλλαγές στην πορεία της γραμμής. Αντί για ομαλή, απλωμένη σκίαση, εμφανίζεται ανοιχτό διαγράμμισμα και ομάδες γραμμών με συγκεκριμένη κατεύθυνση, οι οποίες πυκνώνουν στα πιο σκούρα σημεία και αραιώνουν στα πιο ανοιχτά (πηγή: Inkspired Magazine). Η παλέτα αυτού του στυλ είναι συνήθως ασπρόμαυρη, παραπέμποντας άμεσα σε σχέδιο με μολύβι ή πένα πάνω σε χαρτί.
Το σημαντικό είναι ότι αυτή η ανολοκλήρωτη όψη είναι σκόπιμη και δεν οφείλεται σε προχειρότητα. Το σχέδιο πρέπει να μοιάζει σαν να σταμάτησε κάποιος να το σχεδιάζει σε μια ενδιαφέρουσα στιγμή, όχι σαν να μην πρόλαβε να το ολοκληρώσει. Αυτή η διάκριση βοηθά και στη συζήτηση με τον καλλιτέχνη: όταν ζητάς περισσότερο sketch, εννοείς περισσότερες ορατές γραμμές κατασκευής και πιο ελεύθερο διαγράμμισμα, όχι λιγότερη ακρίβεια στο ίδιο το σχέδιο.
Στην πράξη, αυτό σημαίνει επίσης ότι η πυκνότητα του διαγραμμίσματος είναι συνειδητή επιλογή σύνθεσης και όχι τυχαίο αποτέλεσμα. Εκεί όπου ο καλλιτέχνης θέλει να δώσει έμφαση – για παράδειγμα, στο μάτι ενός πορτρέτου ή στο σημείο όπου λυγίζει ένα φτερό – οι γραμμές τοποθετούνται πιο πυκνά και σε περισσότερες γωνίες, ενώ εκεί όπου η φόρμα πρέπει να «αναπνέει», αφήνεται περισσότερος κενός χώρος ανάμεσά τους. Αυτή η εναλλαγή στην πυκνότητα, και όχι μόνο η παρουσία των γραμμών κατασκευής, είναι αυτό που διακρίνει ένα ώριμο σχέδιο σε στυλ sketch από ένα απλό μολυβένιο σκίτσο που μεταφέρθηκε στο δέρμα χωρίς να έχει μελετηθεί η σύνθεση.
Sketch σε σύγκριση με το εικονογραφικό στυλ και τη λεπτή γραμμή
Αυτά τα τρία στυλ εμφανίζονται συχνά δίπλα δίπλα στην ίδια συλλογή, γι’ αυτό αξίζει να γνωρίζεις την ορολογία που τα ξεχωρίζει. Το εικονογραφικό στυλ διατηρεί ένα καθαρό, κλειστό περίγραμμα, με επιλεκτική, ομαλή σκίαση στο εσωτερικό του – οι γραμμές κατασκευής είναι ορατές μόνο στα σημεία όπου ο καλλιτέχνης επέλεξε να τις δείξει. Η λεπτή γραμμή κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση: βασίζεται σε μία σταθερή, συνεχή γραμμή, με σχεδόν καθόλου σκίαση πέρα από το διακριτικό πουά (πηγή: Hyperinkers).
Το sketch αφήνει το διαγράμμισμα ανοιχτό και τις γραμμές κατασκευής μονίμως ορατές, δημιουργώντας έτσι την αίσθηση ενός χειροποίητου, ανολοκλήρωτου σχεδίου. Αν αναζητάς κάτι πιο κοντά σε μία συνεχή γραμμή χωρίς διαγράμμισμα, η φυσική επιλογή είναι το γραμμικό στυλ που βασίζεται σε μία γραμμή, ενώ αν σε ενδιαφέρει περισσότερο η συμμετρία και η γεωμετρική διάταξη παρά η ελεύθερη υφή, ταιριάζει καλύτερα το γεωμετρικό τατουάζ. Γνωρίζοντας αυτές τις διαφορές, μπορείς επίσης να περιγράψεις ευκολότερα στον καλλιτέχνη ποιο ακριβώς αποτέλεσμα θέλεις, αντί να του δείχνεις τυχαίες φωτογραφίες από τρία διαφορετικά στυλ ταυτόχρονα.
Η ανάμειξη αυτών των τριών λογικών στην ίδια συζήτηση συχνά προκαλεί παρεξηγήσεις: αν δείξεις στον καλλιτέχνη ταυτόχρονα μια αναφορά από το εικονογραφικό στυλ με καθαρό περίγραμμα και μια αναφορά sketch με ανοιχτό διαγράμμισμα, συνήθως καταλήγεις με ένα σχέδιο που δεν ακολουθεί με συνέπεια καμία από τις δύο αρχές. Πριν, λοιπόν, επιλέξεις ένα συγκεκριμένο μοτίβο, αξίζει να αποφασίσεις ποια από τις τρεις λογικές κατασκευής θέλεις να δεις στο δέρμα σου και ύστερα να αναζητήσεις αναφορές μόνο σε αυτή την κατηγορία.
Μοτίβα που αναδεικνύουν την υφή sketch
Δεν ωφελούνται όλα τα μοτίβα στον ίδιο βαθμό από το ανοιχτό διαγράμμισμα. Ταιριάζει καλύτερα σε σχέδια όπου η ίδια η κατασκευή των γραμμών μεταφέρει κάτι: την κατεύθυνση της κίνησης, την έκφραση ενός προσώπου ή τη γεωμετρία ενός αντικειμένου. Το ίδιο ισχύει και για φυτικά μοτίβα και άλλα στοιχεία της φύσης, όπου το διαγράμμισμα με συγκεκριμένη κατεύθυνση μπορεί να αντικαταστήσει τη σκιά και την υφή ενός φύλλου ή ενός πέταλου, χωρίς να χρειάζεται πλήρες, ομοιόμορφο γέμισμα.
Πορτρέτα και πρόσωπα με γραμμές
Στα γραμμικά πορτρέτα, το ελεύθερο διαγράμμισμα διαβάζεται ως έκφραση του προσώπου και όχι ως σχεδιαστικό ελάττωμα – η σκιά κάτω από το μάτι ή στο μάγουλο σχηματίζεται από μερικές γραμμές που διασταυρώνονται και όχι από μια ομοιόμορφη κηλίδα. Ένα παράδειγμα αυτής της προσέγγισης στη συλλογή Επεξηγηματικός είναι ένα σχέδιο όπου οι γραμμές του προσώπου και του περιστεριού παραμένουν ορατές, αντί να εξομαλύνονται σε μία ενιαία επιφάνεια.
Ζώα και κίνηση
Στα ζώα που αποτυπώνονται σε κίνηση, η ανοιχτή γραμμή υποδηλώνει δυναμισμό που δεν θα απέδιδε ένα ομαλό περίγραμμα: φτερά σε πτήση, τρίχωμα που το παρασύρει ο άνεμος, έναν τεντωμένο μυ. Το σχέδιο Freedom από την ίδια συλλογή δείχνει πουλιά σε πτήση, σχηματισμένα με τέτοιες σκόπιμα ανοιχτές γραμμές.
Σύμβολα και αντικείμενα
Τα συμβολικά αντικείμενα, όπως μια πυξίδα, ένα όπλο ή ένα χέρι, ταιριάζουν επίσης σε αυτή την υφή, επειδή η γεωμετρία τους καθοδηγεί φυσικά τη γραμμή κατασκευής: ο άξονας της πυξίδας, η κόψη της λεπίδας, το περίγραμμα των δαχτύλων. Σε τέτοια μοτίβα, το διαγράμμισμα μπορεί να ακολουθεί αυτές τις γραμμές αντί να τις καλύπτει, τονίζοντας ακόμη περισσότερο το σχήμα του αντικειμένου.
Τα φυτικά μοτίβα και άλλα στοιχεία της φύσης λειτουργούν με παρόμοιο τρόπο, μόνο που αντί για αυστηρή γεωμετρία έχουν απαλά, επαναλαμβανόμενα σχήματα: τις νευρώσεις ενός φύλλου, τις πτυχές ενός πέταλου, τα στρώματα του φλοιού. Εδώ, το διαγράμμισμα με συγκεκριμένη κατεύθυνση μπορεί να αντικαταστήσει το πλήρες, ομαλό γέμισμα της σκιάς, υποδηλώνοντας την υφή και το βάθος με λίγες καλοτοποθετημένες γραμμές αντί για μια ομοιόμορφη κηλίδα χρώματος. Έτσι, ακόμη και ένα απλό βοτανικό μοτίβο αποκτά την αίσθηση χειροποίητης βοτανικής εικονογράφησης και όχι αυτοκόλλητου με ομοιόμορφο γέμισμα.
Πώς να ελέγξεις την υφή sketch στο πραγματικό μέγεθος
Το πυκνό διαγράμμισμα χρειάζεται χώρο. Όταν ένα λεπτομερές σχέδιο μικραίνει κάτω από ένα ορισμένο όριο, οι επιμέρους γραμμές αρχίζουν να ανταγωνίζονται μεταξύ τους και με τον καιρό – ιδιαίτερα αφού επουλωθεί ένα πραγματικό τατουάζ – μπορεί να συγχωνευτούν· οι πολύ λεπτές γραμμές μπορεί ακόμη και να εξαφανιστούν, γι’ αυτό οι πιο χοντρές ή μεσαίου πάχους γραμμές διατηρούνται καλύτερα από τις πολύ λεπτές σε μικρά μεγέθη (πηγή: Sortra). Όσο περισσότερες λεπτομέρειες έχει το σχέδιο, τόσο μεγαλύτερη επιφάνεια δέρματος χρειάζεται για να παραμείνει ευανάγνωστο. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για σημεία που είναι από τη φύση τους μικρά ή έντονα καμπυλωτά, όπως το δάχτυλο, ο καρπός ή ο αστράγαλος – εκεί η ίδια πυκνότητα διαγραμμίσματος που δείχνει καλά στο αντιβράχιο μπορεί να αποδειχθεί υπερβολικά στριμωγμένη.
Προτού οριστικοποιήσεις το μέγεθος και το σημείο, προσάρμοσε μια προσωρινή εκδοχή του σχεδίου στο ύψος, το πλάτος και την πυκνότητα διαγραμμίσματος που σχεδιάζεις και έπειτα τοποθέτησέ την σε στεγνό δέρμα, στο σημείο που έχεις επιλέξει. Κοίταξέ την από απόσταση ενός χεριού, από την άλλη άκρη του δωματίου και στον καθρέφτη, όχι μόνο στην οθόνη του κινητού σου, και έλεγξε πώς φαίνεται κάτω από συνηθισμένα ρούχα και καθώς κινείς φυσικά το συγκεκριμένο σημείο του σώματος (πηγή: Beauty of Papers). Αν ακόμη αναρωτιέσαι πώς να επιλέξεις το ίδιο το μοτίβο, αξίζει να το κάνεις πριν από τη δοκιμή μεγέθους, ώστε να δοκιμάζεις ένα συγκεκριμένο σχέδιο που έχεις επιλέξει και όχι ένα τυχαίο παράδειγμα.
Αυτή η δοκιμή ελέγχει μόνο το μέγεθος, τη διάταξη των γραμμών και το πώς φαίνεται το διαγράμμισμα στο δέρμα σου – δεν προβλέπει πώς θα επουλωθεί, θα απλωθεί ή θα αλλάξει με τον καιρό το πραγματικό, μόνιμο μελάνι του τατουάζ, γι’ αυτό αξίζει να δοκιμάσεις το σχέδιο προτού αποφασίσεις να κάνεις μόνιμο τατουάζ, έχοντας ξεκάθαρα κατά νου αυτόν τον περιορισμό.
Τώρα που ξέρεις πώς διαφέρει αυτή η ελεύθερη, σχεδιαστική υφή από το εικονογραφικό στυλ και τη λεπτή γραμμή, καθώς και πώς να την ελέγξεις στο πραγματικό μέγεθος, το πιο απλό επόμενο βήμα είναι να δεις συγκεκριμένα σχέδια στη συλλογή Επεξηγηματικός και να επιλέξεις εκείνο του οποίου το διαγράμμισμα ταιριάζει καλύτερα στο σημείο που έχεις κατά νου.
