Τα γοτθικά τατουάζ βασίζονται σε ένα αρκετά συγκεκριμένο οπτικό λεξιλόγιο: σκοτεινά λουλούδια και κρανία που παραπέμπουν στην παράδοση του memento mori, νυχτερίδες και άλλα νυχτερινά σύμβολα, καθώς και διακοσμητικά μοτίβα που θυμίζουν δαντέλα ή φιλιγκράν και προέρχονται από την αρχιτεκτονική Gothic Revival. Το στιλ έχει τις ρίζες του στην κουλτούρα του πένθους της βικτωριανής εποχής και στη γοτθική μόδα που εμφανίστηκε στο Λονδίνο τη δεκαετία του 1980, όχι στις εικόνες τρόμου ή αποκρυφισμού. Στο δέρμα λειτουργεί καλύτερα όταν επιλέγεις ένα ή δύο κεντρικά μοτίβα γύρω από τα οποία χτίζεις την υπόλοιπη σύνθεση.
- Από πού προέρχεται πραγματικά η γοτθική αισθητική στα τατουάζ και γιατί δεν έχει σχέση με τον τρόμο ή τον αποκρυφισμό.
- Γιατί το κρανίο και τα τριαντάφυλλα εμφανίζονται τόσο συχνά μαζί και τι συμβολίζει κάθε μοτίβο στην παράδοση του βικτωριανού πένθους.
- Τι σημαίνουν οι νυχτερίδες σε μια γοτθική σύνθεση και γιατί ο συσχετισμός τους με τη νύχτα είναι πολιτισμικός, όχι καθολικός.
- Πώς να επιλέξεις ένα βασικό μοτίβο και το κατάλληλο σημείο στο σώμα πριν δοκιμάσεις ένα προσωρινό ή ημιμόνιμο σχέδιο.
Τι σημαίνει πραγματικά το γοτθικό στιλ στα τατουάζ
Η γοτθική μόδα διαμορφώθηκε ως ξεχωριστή υποκουλτούρα στο Λονδίνο τη δεκαετία του 1980, όμως το οπτικό της λεξιλόγιο έχει πολύ παλαιότερες ρίζες στην κουλτούρα του βικτωριανού πένθους (πηγή: Gothic fashion, Wikipedia). Η γοτθική λογοτεχνία —τα ποιήματα του Edgar Allan Poe και το μυθιστόρημα Dracula του Bram Stoker— επηρέασε άμεσα αυτό το λεξιλόγιο, μαζί με στοιχεία της βικτωριανής ένδυσης, όπως οι κορσέδες, η δαντέλα, το μαύρο βελούδο και τα κοσμήματα με θρησκευτικά ή αποκρυφιστικά θέματα. Για ένα τατουάζ, ο όρος «γοτθικό» περιγράφει μια σχεδιαστική κατεύθυνση —συγκεκριμένα μοτίβα, έναν συγκεκριμένο τύπο γραμμής, έντονη αντίθεση ανάμεσα στο μαύρο και την υπόλοιπη σύνθεση— και όχι μια δήλωση για τη διάθεση ή την προσωπικότητα του ατόμου που το φορά.
Κεντρικά μοτίβα: σκοτεινά λουλούδια, κρανία και memento mori
Γιατί το κρανίο και τα τριαντάφυλλα εμφανίζονται μαζί
Η παράδοση του memento mori («θυμήσου ότι θα πεθάνεις») χρησιμοποιούσε το κρανίο και τα οστά, μαζί με μαραμένα λουλούδια, ως υπενθύμιση του περάσματος του χρόνου. Αυτά τα μοτίβα εμφανίζονται σε κοσμήματα πένθους ήδη από τον 16ο και τον 17ο αιώνα (πηγή: Memento mori, Wikipedia). Τα βικτωριανά κοσμήματα πένθους, που γνώρισαν ιδιαίτερη άνθηση μετά το 1861, κατά τη διάρκεια του παρατεταμένου πένθους της βασίλισσας Βικτωρίας για τον πρίγκιπα Αλβέρτο, διεύρυναν αυτόν τον συμβολισμό των λουλουδιών: οι βιολέτες και οι μη με λησμόνει συμβόλιζαν την ανάμνηση, ενώ ο κισσός σήμαινε τη μη λήθη ή την αιωνιότητα (πηγή: Mourning jewellery, Wikipedia). Το τριαντάφυλλο, από την πλευρά του, έχει διαφορετικές σημασίες ανάλογα με το χρώμα και το πλαίσιο —από την αγάπη και την ομορφιά μέχρι το μαύρο τριαντάφυλλο, που συνδέεται συμβατικά με τον θάνατο—, οπότε η σημασία του σε ένα τατουάζ εξαρτάται από τον τρόπο που αποδίδεται οπτικά και όχι από κάποιον σταθερό κανόνα (πηγή: Rose (symbolism), Wikipedia). Αν, αντίθετα, αναζητάς μια φωτεινή και όχι σκοτεινή εκδοχή με λουλούδια, ο γενικός οδηγός για τα τατουάζ με λουλούδια καλύπτει ξεχωριστά αυτές τις επιλογές.
Αν σε ελκύει αυτός ο συνδυασμός, μπορείς να δεις είτε τα σχέδια με επίκεντρο το κρανίο είτε τα τατουάζ με τριαντάφυλλα, ανάλογα με το ποιο από τα δύο στοιχεία θέλεις να κυριαρχεί στο τελικό σχέδιο.
Νυχτερίδες και νυχτερινά σύμβολα
Στη δυτική κουλτούρα, οι νυχτερίδες συνδέονται εδώ και πολύ καιρό με τη νύχτα και τον θάνατο. Ο συσχετισμός αυτός ενισχύθηκε σημαντικά από το μυθιστόρημα Dracula του Bram Stoker (1897) και τις κινηματογραφικές διασκευές του, που εδραίωσαν την εικόνα της νυχτερίδας ως βαμπιρικού και απειλητικού πλάσματος (πηγή: Bats in culture, Wikipedia). Αυτή η αρνητική συνδήλωση είναι χαρακτηριστική της Δύσης και όχι καθολική: στην κινεζική κουλτούρα, για παράδειγμα, η νυχτερίδα συμβολίζει την τύχη και την ευτυχία, επομένως η σημασία ενός τέτοιου μοτίβου εξαρτάται πάντα από το πολιτισμικό πλαίσιο μέσα στο οποίο ερμηνεύεται. Σε μια γοτθική σύνθεση, οι νυχτερίδες εμφανίζονται συνήθως μαζί με το φεγγάρι ή με σκώρους, ως δευτερεύον στοιχείο που συμπληρώνει ένα κεντρικό μοτίβο —ένα κρανίο ή ένα λουλούδι— και όχι ως μεμονωμένο, αυτοτελές σχέδιο.
Βικτωριανό στολίδι: δαντέλα, φιλιγκράν και αρχιτεκτονικά σχήματα
Το διακοσμητικό λεξιλόγιο που αναγνωρίζεις σε πολλά γοτθικά τατουάζ —οξυκόρυφα τόξα, λεπτές πλεγμένες γραμμές, σχήματα που μοιάζουν σαν να έχουν αποκοπεί από παράθυρο καθεδρικού ναού— προέρχεται από το στιλ Gothic Revival, ένα αρχιτεκτονικό και διακοσμητικό κίνημα που εξαπλώθηκε κατά το πρώτο μισό του 19ου αιώνα και έφτασε στο αποκορύφωμά του γύρω στα μέσα του αιώνα. Τα σκαλιστά στολίδια του περιγράφονταν συχνά ως δαντελωτά ή σαν λεπτό πλέγμα, ενώ αργότερα αναπαράχθηκαν φθηνά σε ταπετσαρίες και κεραμικά (πηγή: Gothic Revival architecture, Wikipedia). Τα βικτωριανά κοσμήματα πένθους είχαν τα δικά τους λεπτεπίλεπτα στολίδια, συχνά φτιαγμένα από γαγάτη —περίτεχνες καρφίτσες και περίτεχνα μενταγιόν—, τα οποία συναντάμε σήμερα στις λεπτές γραμμές που θυμίζουν φιλιγκράν και χρησιμοποιούνται σε πολλά γοτθικά τατουάζ (πηγή: Mourning jewellery, Wikipedia). Πάνω στο δέρμα, αυτού του είδους το στολίδι λειτουργεί καλύτερα ως πλαίσιο ή λεπτομέρεια γύρω από ένα κεντρικό μοτίβο —το κρανίο, το λουλούδι ή τη νυχτερίδα— και όχι ως αυτοτελές σχέδιο. Αν θέλεις να περιοριστείς αποκλειστικά στη δαντέλα και το φιλιγκράν, χωρίς τα υπόλοιπα γοτθικά μοτίβα, ο ειδικός οδηγός για τα τατουάζ με δαντέλα εξετάζει ξεχωριστά αυτό το θέμα και περιλαμβάνει περισσότερα παραδείγματα σύνθεσης.
Πώς να επιλέξεις ένα γοτθικό σχέδιο που σου ταιριάζει
Το πρώτο βήμα είναι να επιλέξεις το βασικό μοτίβο με βάση το νόημα που θέλεις να μεταδώσει: το κρανίο και τα λουλούδια για πένθος ή ανάμνηση, η νυχτερίδα και το φεγγάρι για μια μυστηριώδη και νυχτερινή αίσθηση, η δαντέλα ή το φιλιγκράν για ένα αποτέλεσμα περισσότερο διακοσμητικό. Περιορίσου σε ένα ή δύο κεντρικά μοτίβα —μια σύνθεση που προσπαθεί να τα πει όλα μονομιάς, με κρανίο, νυχτερίδα, δαντέλα και τριαντάφυλλα στο ίδιο σχέδιο, κινδυνεύει να γίνει φορτωμένη και δυσανάγνωστη πάνω στο δέρμα.
Η θέση του τατουάζ έχει εξίσου μεγάλη σημασία με το μοτίβο που επιλέγεις. Ένα σχέδιο με πολλές λεπτές γραμμές, όπως το φιλιγκράν βικτωριανής έμπνευσης, χρειάζεται μια αρκετά μεγάλη και σχετικά επίπεδη περιοχή, ώστε οι γραμμές να παραμείνουν καθαρές με τον καιρό. Αντίθετα, μια πιο απλή σύνθεση με κρανίο και λίγα λουλούδια προσαρμόζεται ευκολότερα σε μικρές περιοχές, όπως ο καρπός ή ο αστράγαλος.
Πριν αποφασίσεις για μια μόνιμη εκδοχή, ένα προσωρινό ή ημιμόνιμο σχέδιο σού δείχνει πώς φαίνονται το μοτίβο που επέλεξες και το μέγεθός του στο δικό σου δέρμα, στο πλαίσιο της καθημερινής σου ρουτίνας — κάτι ιδιαίτερα χρήσιμο για ένα στιλ με τόσες διακοσμητικές λεπτομέρειες. Μια τέτοια δοκιμή σε βοηθά να αξιολογήσεις το σχέδιο, το μέγεθος και τη θέση του. Δεν προβλέπει τον πόνο, την επούλωση, τον κίνδυνο αλλεργικής αντίδρασης ή την ακριβή εμφάνιση που θα είχαν τα ίδια μοτίβα σε ένα μόνιμο τατουάζ, καθώς αυτά εξαρτώνται από το δέρμα του καθενός και τον καλλιτέχνη που θα το κάνει.
Αν ακόμη διστάζεις ανάμεσα σε μια προσωρινή, ημιμόνιμη ή μόνιμη επιλογή, ο γενικός οδηγός της InkLabs για τα τατουάζ παρουσιάζει τις βασικές διαφορές μεταξύ τους. Για λεπτομέρειες σχετικά με το πώς εξελίσσεται και πόσο διαρκεί το μελάνι των ημιμόνιμων τατουάζ, η εξήγηση για το πώς λειτουργούν τα ημιμόνιμα τατουάζ παρέχει επαληθευμένες πληροφορίες, ώστε να μην τις επαναλάβουμε εδώ από μνήμης. Και αν θέλεις να συγκρίνεις το γοτθικό στιλ με άλλες κατευθύνσεις —old school, μινιμαλιστικό στιλ, λεπτή γραμμή—, ο ειδικός οδηγός για τα στιλ τατουάζ τα παρουσιάζει όλα συγκεντρωμένα σε ένα μέρος.
Συμπέρασμα
Το γοτθικό στιλ λειτουργεί καλύτερα όταν αντιμετωπίζεις τα μοτίβα του —τα σκοτεινά λουλούδια, το κρανίο, τη νυχτερίδα, το διακοσμητικό μοτίβο που θυμίζει δαντέλα— ως ένα σχεδιαστικό λεξιλόγιο με σαφή ιστορία και όχι ως τυχαία εικόνες τρόμου. Επίλεξε ένα κεντρικό μοτίβο που έχει νόημα για σένα, δοκίμασέ το πρώτα ως προσωρινό ή ημιμόνιμο σχέδιο και μόνο μετά αποφάσισε αν θέλεις να προχωρήσεις σε μια μόνιμη εκδοχή.
