Ένα τατουάζ με κλαδί ελιάς συμβολίζει στον πυρήνα του την ειρήνη και τη συμφιλίωση, όμως αυτή η σημασία προκύπτει από πολλές συμπληρωματικές παραδόσεις: την ελληνική μυθολογία γύρω από την Αθηνά, τη ρωμαϊκή εικόνα της ειρήνης με τη θεά Pax, τη βιβλική ιστορία του Νώε και το στεφάνι ελιάς που έπαιρναν οι Ολυμπιονίκες στην αρχαιότητα αντί για μετάλλιο. Όποιος επιλέγει αυτό το μοτίβο συνήθως πρέπει επίσης να αποφασίσει ανάμεσα σε ένα μόνο κλαδάκι και σε ένα ολόκληρο στεφάνι, ενώ είναι καλύτερο να μπορεί να ξεχωρίσει το σχέδιο από το στεφάνι δάφνης ή το στάχυ, καθώς και τα δύο μεταφέρουν διαφορετικό μήνυμα.
- Η σημασία της ειρήνης συνδυάζει ταυτόχρονα πολλές παραδόσεις: την ελληνική ικετηρία, τη ρωμαϊκή θεά Pax και το περιστέρι που επιστρέφει στον Νώε κρατώντας ένα φύλλο ελιάς.
- Το στεφάνι ελιάς που φορούσαν οι αθλητές στους Ολυμπιακούς Αγώνες της αρχαιότητας, ο κότινος, είναι διαφορετικό από το στεφάνι δάφνης, παρόλο που συχνά συγχέονται στην καθομιλουμένη.
- Ένα μόνο κλαδάκι αφηγείται μια πιο ήρεμη ιστορία από ένα ολόκληρο στεφάνι, και το καθένα ταιριάζει καλύτερα σε διαφορετικό σημείο του σώματος.
- Ένα προσωρινό ή ημιμόνιμο σχέδιο σού επιτρέπει κυρίως να εξετάσεις το σχήμα, το πάχος των γραμμών και τη θέση· δεν λέει τίποτα για το πώς θα επουλωνόταν, θα ένιωθε ή θα ξεθώριαζε ένα μόνιμο τατουάζ στο ίδιο σημείο.
Από πού προέρχεται η σημασία του κλαδιού ελιάς
Ο συμβολισμός του κλαδιού ελιάς είναι τόσο παλιός, ώστε μεταδόθηκε από πολλούς πολιτισμούς, και κάθε στρώμα προσθέτει τη δική του απόχρωση. Γι’ αυτό είναι χρήσιμο να εξετάσεις ξεχωριστά τις βασικές πηγές, πριν σκεφτείς το ίδιο το σχέδιο.
Ειρήνη: από την Αθήνα στο κλαδί ελιάς του περιστεριού
Στην ελληνική μυθολογία, η Αθηνά διεκδίκησε την πόλη της Αθήνας φυτεύοντας εκεί την πρώτη ελιά, ενώ οι Έλληνες κρατούσαν ένα κλαδί ελιάς, μια ικετηρία, ως τελετουργική χειρονομία υποταγής ή παράκλησης προς ισχυρά πρόσωπα ή τους θεούς (πηγή: Κλαδί ελιάς – Wikipedia). Οι Ρωμαίοι συνέχισαν αυτή την παράδοση συνδέοντας το κλαδί ελιάς με τη θεά Pax και χρησιμοποιώντας το ως αναγνωρισμένο διπλωματικό σύμβολο ειρήνης, μεταξύ άλλων σε νομίσματα της εποχής της Pax Romana (πηγή: Κλαδί ελιάς – Wikipedia). Στη βιβλική ιστορία του κατακλυσμού, ένα περιστέρι επιστρέφει στην κιβωτό του Νώε κρατώντας ένα φύλλο ελιάς, και μεταγενέστεροι χριστιανοί συγγραφείς, όπως ο Τερτυλλιανός, συνέδεσαν αυτή την εικόνα με την ειρήνη και τη συμφιλίωση. Έτσι, ο συνδυασμός περιστεριού και κλαδιού έγινε επαναλαμβανόμενο μοτίβο στην παλαιοχριστιανική τέχνη (πηγή: Κλαδί ελιάς – Wikipedia). Επειδή πρόκειται για μυθολογικές και θρησκευτικές παραδόσεις, είναι καλύτερο να διαβάζεις αυτές τις ιστορίες ως συμβολισμό και παράδοση, όχι ως αδιαμφισβήτητο ιστορικό γεγονός.
Τιμή αντί για μετάλλιο: ο ολυμπιακός κότινος
Στους αρχαίους Ολυμπιακούς Αγώνες οι νικητές δεν έπαιρναν μετάλλιο, αλλά τον κότινο: ένα στεφάνι πλεγμένο από κλαδιά της αγριελιάς που φύτρωνε στην Ολυμπία, κοντά στον ναό του Δία (πηγή: Κότινος – Wikipedia). Ένας Πέρσης στρατιωτικός διοικητής φέρεται να παρατήρησε, όταν έμαθε ότι οι νικητές των Ολυμπιακών Αγώνων αγωνίζονταν μόνο για ένα στεφάνι ελιάς, ότι οι Έλληνες αγωνίζονταν για την τιμή και όχι για τα υλικά αγαθά· αυτό δείχνει αμέσως ότι η αξία του στεφανιού ήταν συμβολική και όχι υλική (πηγή: Κότινος – Wikipedia). Αυτή η σημασία διατηρείται μέχρι σήμερα: το έμβλημα των Ηνωμένων Εθνών απεικονίζει στιλιζαρισμένα κλαδιά ελιάς γύρω από έναν χάρτη του κόσμου, ενώ ο αετός στη Μεγάλη Σφραγίδα των Ηνωμένων Πολιτειών κρατά ένα κλαδί ελιάς με δεκατρείς ελιές και φύλλα (πηγή: Κλαδί ελιάς – Wikipedia).
Ένα κλαδάκι ή ολόκληρο στεφάνι: δύο διαφορετικά μηνύματα
Ένα μόνο κλαδάκι κρατά το σχέδιο διακριτικό και προσωπικό, και εκφράζει περισσότερο μια ήσυχη σκέψη για την ειρήνη ή μια νέα αρχή παρά μια έντονη δήλωση. Αυτή ακριβώς η λιτότητα κάνει ένα μεμονωμένο κλαδάκι κατάλληλο για ένα μικρό σημείο του σώματος, όπου αρκούν μερικές λεπτές γραμμές. Αντίθετα, ένα κυκλικό ή πλεγμένο στεφάνι παραπέμπει πιο άμεσα στην τιμή του ολυμπιακού κότινου και έχει μεγαλύτερη οπτική βαρύτητα, κάτι που συνήθως απαιτεί και περισσότερο χώρο για να παραμένει ευδιάκριτο: αν σχεδιαστεί πολύ μικρό, το σχήμα των φύλλων χάνεται και γίνεται ένας ασαφής κύκλος.
Κλαδί ελιάς, δάφνη ή σιτάρι: πώς να τα ξεχωρίσεις
Το κλαδί ελιάς συχνά συγχέεται με το στεφάνι δάφνης, όμως τα δύο έχουν διαφορετική προέλευση. Το στεφάνι δάφνης συνδέεται με τον Απόλλωνα και τον μύθο της Δάφνης, έχει μυτερά, γυαλιστερά φύλλα και χρησιμοποιούνταν ιστορικά για να τιμηθούν ποιητές, μουσικοί και άλλα επιτεύγματα, όχι ειδικά οι αθλητικές επιδόσεις στους Ολυμπιακούς Αγώνες (πηγή: Στεφάνι δάφνης – Wikipedia). Η λεπτομέρεια που οι περισσότεροι αντιστρέφουν: το ίδιο το ολυμπιακό στεφάνι των αθλητών, ο κότινος, φτιαχνόταν από αγριελιά και όχι από δάφνη (πηγή: Κότινος – Wikipedia). Το μοτίβο του σιταριού, από την άλλη, αφηγείται μια εντελώς διαφορετική ιστορία: παραπέμπει στη συγκομιδή και την αφθονία, έχει στρογγυλά στάχυα αντί για στενά φυλλαράκια ελιάς και, επομένως, έχει μια σημασία που δεν σχετίζεται καθόλου με την ειρήνη ή την τιμή. Αν τα συγκρίνεις πριν οριστικοποιήσεις το σχέδιο, αποφεύγεις το ενδεχόμενο το μοτίβο να μεταφέρει διαφορετικό μήνυμα από αυτό που θέλεις.
Πώς να επιλέξεις το κατάλληλο σημείο: καρπός, κλείδα ή πλευρά
Ο καρπός είναι κατάλληλος για ένα μικρό κλαδάκι: διακρίνεται με μια ματιά και μπορείς εύκολα είτε να το δείξεις είτε να το καλύψεις με μανίκι ή ρολόι, όπως εξηγείται και στον οδηγό για τατουάζ στον καρπό. Η κλείδα ακολουθεί μια φυσική καμπύλη που ταιριάζει με ένα κάπως επιμήκες κλαδάκι, κάνοντας τη γραμμή να κινείται μαζί με το σώμα αντί να φαίνεται σαν να έχει τοποθετηθεί πάνω του. Τα πλευρά προσφέρουν μεγαλύτερη και πιο ιδιωτική επιφάνεια από τον καρπό ή την κλείδα, αφήνοντας χώρο για ένα ολόκληρο στεφάνι ή για ένα κλαδάκι με περισσότερες λεπτομέρειες στα φύλλα, ενώ το σχέδιο καλύπτεται ευκολότερα αν προτιμάς να μην το βλέπουν καθημερινά.
Δοκίμασε το σχέδιο πριν γίνει μόνιμο
Ένα προσωρινό ή ημιμόνιμο γραμμικό σχέδιο σε στιλ κλαδιού ελιάς σού επιτρέπει κυρίως να εξετάσεις την κλίμακα, το πάχος των γραμμών και τη θέση πάνω στο δικό σου δέρμα, και αυτό ακριβώς είναι το πεδίο στο οποίο ένα δοκιμαστικό σχέδιο μπορεί και δεν μπορεί να σου φανεί χρήσιμο: δεν λέει τίποτα για το πώς θα επουλωνόταν, θα ξεθώριαζε ή θα ένιωθε ένα μόνιμο τατουάζ στο ίδιο σημείο, ούτε για το ενδεχόμενο αλλεργικής αντίδρασης. Αν θέλεις πρώτα να δεις πώς φαίνεται πάνω στο δέρμα ένα παρόμοιο βοτανικό σχέδιο με λεπτές γραμμές, η συλλογή με φυτικά μοτίβα είναι ένα λογικό σημείο εκκίνησης.
Αν σκέφτεσαι να δοκιμάσεις πρώτα πριν κάνεις κάτι μόνιμο, ο οδηγός για το πρώτο σου τατουάζ είναι ένα καλό επόμενο βήμα. Και επειδή ένα κλαδί ελιάς σχεδιάζεται συνήθως με λεπτές γραμμές, ταιριάζει και ο οδηγός για τατουάζ με λεπτές γραμμές. Αν θέλεις να εξερευνήσεις περισσότερα από το κλαδί ελιάς, ο οδηγός για τα βοτανικά τατουάζ καλύπτει φύλλα, κλαδιά και σιτάρι ως ευρύτερη κατηγορία, ενώ ο οδηγός για τατουάζ με πικραλίδα παρουσιάζει ένα διαφορετικό μοτίβο που, όπως και το κλαδί ελιάς, συνδέεται με μια νέα αρχή.
Συνοψίζοντας, η σημασία του κλαδιού ελιάς έχει συσσωρευτεί μέσα στους αιώνες αντί να προέρχεται από μία μόνο πηγή, και αυτό εξηγεί γιατί ένα μόνο κλαδάκι δίνει τόσο διαφορετική αίσθηση από ένα ολόκληρο στεφάνι. Μόλις γίνει σαφής αυτή η διάκριση και μάθεις ότι το στεφάνι των Ολυμπιονικών ήταν από ελιά και όχι από δάφνη, η επιλογή ανάμεσα στον καρπό, την κλείδα και τα πλευρά εξαρτάται κυρίως από τον χώρο που χρειάζεται το σχέδιο για να παραμένει ευδιάκριτο.
